عمل سردكردن هنوز به عنوان یك ضرورت در بین بسیاری از بازیكنان درك نشده است.درپایان یك مسابقه جائی كه بازیكن مجبور بوده است آخرین ذخایر انرژی خود را مصرف كند در آن صورت سخت است كه عمل سرد كردن را انجام دهد اما عمل سرد كردن باید به صورت عادتی شود كه پس از تمرین و مسابقه صورت پذیرد. عمل سردكردنمشابه با آنچه در گرم كردن وجود دارد می تواند هم فعال و هم غیر فعال باشد.

نقطه نظرات فیزیولژیك در مورد سرد كردن

تغییرات فیزیولژیكی كه بر اثر سرد كردن در بدن حاصل می شود عبارتند از :

 ـ درجه حرارات بدن به آرامی به سطح معمول خود برمی گردد،به طوری كه قلب و سیستم گردش خون را به آرامی به حالت اولیه بازمی گردد.

ـ تخلیه محصولات اسیدی و مواد حاصل از متابولیك سلولهای عضلانی به سرعت صورت می گیرد.

ـ طول و تنش عضله به سرعت به حالت اولیه برمیگردد.

ـ زمان بازسازی پس از تمرین كاهش یافته ، این نظریه خصوصا برای تیمهای حرفه ای فوتبال بسیار مهم است.

ـ مایع درونی مفاصل می تواند به سهولت به وسیله بافتها جذب شود این موضوع اهمیت ویژه ای برای جلوگیری از صدمه به مفصل خواهد داشت.

ـ پس از سرد كردن بازیكنان احساس می كنند در سلامت آنها بهبودی زیادی حاصل شده .سرد كردن فعال پس از تمرین یا یك مسابقه شامل دویدن آرام با شدت پائین و حركات كششی می باشد اثر سرد كردن فعال توام با ماساژو حمام های آب گرم تاثیرات قابل ملاحضه ای را به همراه خواهد داشت.

ـ هنگامی كه عمل سرد كردن پایان می یابد بازیكن احساس سلامت و تندرستی می كند و به وسیله آن پتانسیل و انرژی بیشتری دست می آورد.


نوشته شده در تاریخ دوشنبه 29 تیر 1388    | توسط: مهدی اسکندری    | طبقه بندی: بدنسازی فوتبال،     | نظرات()